یه دنیا دلم گرفته...

امروز جمعه است روز دلتنگی ها، روز فراق، و روزی که انسان گنهکار از زمانه خسته شده و به معبودش پناه می برد، روز مهدی، روز آدم و حوا، روزی که قیامت می آید، روز تمییزی جسم وروح انسان ها؛ ولی هیچ چیز سخت تر از دوری نیست، دوری از کسی که انتظارش را می کشی ، وچقدر زیباست این انتظار که دلیلش را می دانی.

وقتی کوچک بودیم و کسی بیخود ما رو اذیت می کرد وکسی ناجی ما می شد، چقدر چهره اون ناجی در عالم کودکی برایمان نورانی بود؛ آقاجون زمونه بدجور ما رو اذیت می کنه کجایی منجی مظلومان؛ بیا که حرمت های اسلامت شکسته، بیا که دیگر به کتاب جدّت رحم نمی کنند، بیا که پناهگاه جدّت وخانه معبودت را یکی یکی ویران می کنند، میدانم از جان به من نزدیکتری ،می دانم تو هم مانند ما گریانی، می دانم همه را میدانی و در انتظار ندای پروردگاری.

«پس تمام آدینه ها دل خود را می آرایم به امید وصالت».